EIGEN BERICHTGEVING – OPINIE – De huidige problemenrondBrussel-Halle-Vilvoorde gaan niet enkel rond een kieskring of deonwil van Franstaligen om zich aan te passen en het karakter van deVlaamse Rand te behouden. Het is een falen van een politiek systeemdat niet meer functioneert en geen legitimiteit meer heeft om tewerken. In het geval van België is de enige oplossing om de staat omte vormen tot een confederaal bestuur waarbij elke deelregio zelfbepaalt in welke mate samenwerking met de andere regio mogelijk is.Dit om maximaal in te spelen op de behoeften en de noden van debevolking, die al sinds 1830 anders liggen in het zuiden dan in hetnoorden van onze driehoek.

Een veel bedreigenderregimecrisis speelt zich echter af in Israël. De staat werd in 1948opgericht na een campagne van etnische zuivering van een gebied waaronafgebroken Palestijnen woonden. Joods-zionistische militiesverdreven bijna 800.000 Palestijnen uit minstens 418 dorpen. DezeNaka, of catastrofe voor het Palestijnse volk, verplaatste reeds300.000 Palestijnen voor Israël zijn staat uitriep of éénArabische soldaat van de buurlanden ter hulp kwam. Het was een plan,Dalet geheten, van elf joodse officieren die meer grondgebied woudenom joden wereldwijd in het nieuwe land te vestigen. Dat dit nieuweland gestolen land was van Palestijnen maakt dit intriest. Noch deVN-Veiligheidsraad, noch Palestijnen, noch joden konden zich immersscharen achter het idee van de Algemene Vergadering van de VerenigdeNaties om het gebied in twee te delen met een speciaal statuut voorJeruzalem. Dit was een onbespreekbare zaak voor de joodse leiders meteen zionistische ideologie. Zij handelden anders. Zij kwamen nietalleen in opstand tegen de Britse bezetter, maar gebruiken ook hunwapens om nadien Palestijnen te verdrijven, een campagne vanjoods-zionistisch geweld die begon in 1947 met talrijke bomaanslagenop Palestijnse garages, markten en het openbaar vervoer.

Israël kreeg een snelleerkenning door de Verenigde Naties en de internationale gemeenschap.Deze erkenning was enkel rechtsgeldig indien het nieuwe landVN-resoluties strikt zou toepassen. Meer dan 60 jaar later zien weechter dat noch VN-resoluties, noch de Conventies van Genève inzakeburgerrechten in bezet gebied, noch de uitspraak tot afbraak van eenApartheidsmuur op gestolen Palestijnse grond door het InternationaalStrafhof in Den Haag worden uitgevoerd.

We kunnen dus geruststellen dat het bestaansrecht van de staat Israël heden niet langerrechtsgeldig is volgens de internationale wetten en de belangrijksteinternationale organisatie die werkt rond internationaal recht,mondiale veiligheid en mensenrechten. 190 lidstaten van de VN stellenvandaag unaniem vast dat het Israëlische samenlevingsmodel nooitheeft gewerkt. Alleen bezettingsmacht Israël en bondgenoot V.S. -die Israël de hand boven het hoofd houdt door in deVN-mensenrechtenraad als enige van 47 landen tegen het Palestijnsezelfbeschikkingsrecht te stemmen – zijn ziende blind.

De regimecrisis inIsraëlis compleet. Economisch leeft het land van zijn oorlogsindustrie,drie miljard dollar militaire hulp per jaar van de V.S. en deuitbuiting van de natuurlijke rijkdommen van de Palestijnse gebieden(grond, water, gewassen, gasbel voor de kust van de Gazastrook,enz.). Bovendien verdwijnen miljarden dollars hulp aan hetPalestijnse volk grotendeels in Israëlische handen omdat dit landmet een systeem van checkpoints, uitgaansverboden en de blokkade vande Gazastrook alle controle en mobiliteit van Palestijnse burgers engoederen in handen heeft.

Ook het luchtruim, degrenzen en het visgebied voor de kust van de Gazastrook worden doorTel Aviv gecontroleerd. De Gazastrook wordt afgesloten van de werelddoor hekkens en een metalen Muur van de Schande op de grens metEgypte. Op de Westelijke Jordaanoever zijn er aparte wegen voorkolonisten, militaire zones en illegale nederzettingen met 500.000kolonisten die elke vorm van samenleven onmogelijk maken en massaalgrond en water stelen van Palestijnse onderdanen.

De laatste regeringenworden geteisterd door een reeks schandalen: een president die moetaftreden omwille van een verkrachtingszaak, tientallen ministers diezich schuldig maakten aan corruptie met oud-premier Olmert op kop enrecent de extreem-rechtse minister van Buitenlandse Zaken Liebermandie alsmaar meer Palestijnen verdrijft naar de Gazastrook of hetbuitenland door een nieuwe militaire order.

Een land datminderjarigen als volwassenen voor een militair tribunaal behandelden maanden opsluit zonder aanklacht of recht op advocaat is een ziekland.

Een land datspeelpleinenvoor Palestijnse kinderen vernield, waterputten, fruit- enolijfbomen, duizenden huizen en de totale economie van een ander volkis een misdadig regime. En dan hebben we het nog niet over deoorlogsmisdaden in Libanon (2006) en recent in de Gazastrook (winter2008-2009) begaan. De Gazastrook wordt door Israël verzilt en eengebied met vele citrus- en dadelbomen wordt herschapen in een dorrewoestijn. Miljoenen Palestijnen zijn afhankelijk van debezettingsmacht of men die dag water en en elektriciteit krijgt, ofmen door een controlepost mag, of men een bepaald vak mag studerenaan de universiteit, of men zijn goederen kan verkopen op de markt,… of men mag leven als een mens.

Het Israëlische Leger,Het Israëlische Hooggerechtshof, en het Israëlisch kapitalismevormen staten in de staat. Een staat zonder grondwet, zonderafbakening van grenzen, zonder gelijke rechten voor alle inwoners. Deinternationale gemeenschap koopt dit onrecht weg met miljarden aan dePalestijnen die dan nog meestal in Israëlische handen terecht komendoor de bezettingspolitiek over het Palestijnse volk. Zolang dezebezetting verder duurt geeft men geld aan Palestijnse bedelaars,opgesloten in bantoestans en getto’s en kan een levensvatbarePalestijnse staat en economie niet overleven.

Israël is een staat vanduizend keer BHV met een regimecrisis waar men het hele Louvre kanmee volstoppen over boeken over deze vormen van racisme en apartheid.Het zou Vlamingen en Franstaligen milder moeten maken om onmiddellijkzonder compromissen een stomme kieskring te splitsen en de wegen naareen confederalisme op te gaan. Vijf minuten politieke moed.

Mario Bergen, Leuven.