<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.MsoFootnoteText, li.MsoFootnoteText, div.MsoFootnoteText {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-link:"Footnote Text Char"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}span.MsoFootnoteReference {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; vertical-align:super;}a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-priority:99; color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}p.MsoListParagraph, li.MsoListParagraph, div.MsoListParagraph {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.MsoListParagraphCxSpFirst, li.MsoListParagraphCxSpFirst, div.MsoListParagraphCxSpFirst {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.MsoListParagraphCxSpMiddle, li.MsoListParagraphCxSpMiddle, div.MsoListParagraphCxSpMiddle {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.MsoListParagraphCxSpLast, li.MsoListParagraphCxSpLast, div.MsoListParagraphCxSpLast {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}span.FootnoteTextChar {mso-style-name:"Footnote Text Char"; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-unhide:no; mso-style-locked:yes; mso-style-link:"Footnote Text"; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-ascii-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-hansi-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;} /* Page Definitions */ @page {mso-footnote-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") fs; mso-footnote-continuation-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") fcs; mso-endnote-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") es; mso-endnote-continuation-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") ecs;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0 {mso-list-id:1016880662; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:-1216474884 -1888085592 135462915 135462917 135462913 135462915 135462917 135462913 135462915 135462917;}@list l0:level1 {mso-level-start-at:2; mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:-; mso-level-tab-stop:none; mso-level-number-position:left; text-indent:-18.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}ol {margin-bottom:0cm;}ul {margin-bottom:0cm;}–>

Inleiding.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.MsoFootnoteText, li.MsoFootnoteText, div.MsoFootnoteText {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-link:"Footnote Text Char"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}span.MsoFootnoteReference {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; vertical-align:super;}a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-priority:99; color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}p.Lijstalinea, li.Lijstalinea, div.Lijstalinea {mso-style-name:Lijstalinea; mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.LijstalineaCxSpFirst, li.LijstalineaCxSpFirst, div.LijstalineaCxSpFirst {mso-style-name:LijstalineaCxSpFirst; mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.LijstalineaCxSpMiddle, li.LijstalineaCxSpMiddle, div.LijstalineaCxSpMiddle {mso-style-name:LijstalineaCxSpMiddle; mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}p.LijstalineaCxSpLast, li.LijstalineaCxSpLast, div.LijstalineaCxSpLast {mso-style-name:LijstalineaCxSpLast; mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:0cm; margin-left:36.0pt; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}span.FootnoteTextChar {mso-style-name:"Footnote Text Char"; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-unhide:no; mso-style-locked:yes; mso-style-link:"Footnote Text"; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-ascii-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-hansi-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:NL;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;} /* Page Definitions */ @page {mso-footnote-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") fs; mso-footnote-continuation-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") fcs; mso-endnote-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") es; mso-endnote-continuation-separator:url("file:///C:/Users/Mario/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_header.htm") ecs;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0 {mso-list-id:1016880662; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:-1216474884 -1888085592 135462915 135462917 135462913 135462915 135462917 135462913 135462915 135462917;}@list l0:level1 {mso-level-start-at:2; mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:-; mso-level-tab-stop:none; mso-level-number-position:left; text-indent:-18.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}ol {margin-bottom:0cm;}ul {margin-bottom:0cm;}–>

Met het VPK – Vlaams Palestina Komitee – gedurende bijna twee weken op verkenning geweestnaar Palestina.

Voor wie nog weinigbekend mocht zijn met de situatie:

- NaWereldoorlog II (+/- 1948) werden de oorspronkelijke bewoners van Palestina(behalve de joden) door zionistische milities en later door het Israëlische leger met geweld grotendeels verdrevenuit hun dorpen. (Zionisme = de strekkingdie verkondigt dat een gebied bestaande uit gans het huidige “Israël”,uitgebreid met onder meer de volledige“Westbank”, aan de Joden van gans de wereld toekomt omdat dat gebied volgens deBijbel het door God aan de Joden “Beloofde land” zou zijn.)

     Die grote etnische zuivering van toen wordt door de Arabierende “Nakba” genoemd (over de spellingvan dat woord in onze letters kan je uiteraard discussiëren tot het einde dertijden. Ik houd het maar op een fonetische schrijfwijze). Er zijn vluchtelingenin het huidige “Israël”, in de Westbank, in de Gaza-strook, in de omringendelanden en in gans de wereld. Die zuivering gaat nog voortdurend door zowelbinnen als buiten de “groene lijn”,de grens van “Israël” vóór de oorlog van 1967. Zowel binnen als buiten die“groene lijn” is er een wildgroei van kolonies(“settlements”) en de ermee gepaardgaande voortdurende inbeslagname van het land van de oorspronkelijke bewoners.

- Bekendejaartallen van oorlogen na de Nakba zijn 1967 en 1973. Bij de oorlog in 1967heeft Israël de “Westbank”, hetgebied tussen de “groene lijn” en de Jordaan (voorheen onder Jordaans mandaat)bezet, alsook de inmiddels beruchte “Gaza-strook”.Oost-Jeruzalem werd later door Israël geannexeerd, een  annexatie die internationaal niet wordterkend. Een uitgebreid gebied dat oorspronkelijk afzonderlijke Palestijnsedorpen omvatte, inclusief gras- en landbouwland, wordt vandaag door Israël tot“Jeruzalem” gerekend. Verder zijn er tot nu 2 grote “intifada’s” geweest, opstanden tegen de bezetting.

- Inmiddelsis Israël volop bezig met het voltooien van de eveneens beruchte “muur”, waarbij het verschaffen van veiligheid binnen de “groenelijn” duidelijk slechts een voorwendsel is. Het feit dat die muur ongeveer 2xzo lang is als de “groene lijn” zegt in dat opzicht al genoeg (zie verder).

- Beidepartijen plegen handelingen die door het internationaal recht verboden zijn.Een bezettende mogendheid mag het bezette land niet gebruiken voorgebiedsuitbreiding of om zijn gevluchte bewoners te beletten, zich er opnieuw tevestigen. Zij mag het bezette gebied niet exploiteren. Verzet is toegelaten,ook gewapend verzet. Geweld tegen burgers is verboden. Beide partijen, Israëlzowel als de Palestijnen, bezondigen zich daaraan.

Een aantal van de door Israël en de kolonistenuitgeoefende praktijken druist regelrecht in tegen elementaire principes vanmensenrechten, zoals het recht op de integriteit van de persoon (zie verder),het recht op een fair proces, het recht op water. Israël legt beslag op hetovergrote deel van het rivierwater van de Jordaan (door het af te leiden) en oppraktisch al het grondwater, doordat het door Israël gecontroleerde gebied (mededoor de “muur”) praktisch alle bronnen omvat.

- DeWestbank is sinds de “akkoorden van Oslo” (1993) een puzzel van een gebied datdoor hekken (“fences”)en checkpoints hopeloos verdeeld is in zones onder de controle van Israël en in zones die zogezegd onder de controlestaan van de “Palestijnse Autoriteit” en in gemengde zones waar de PalestijnseAutoriteit enkele bevoegdheden heeft. In de praktijk komt het erop neer datIsraël de ganse Westbank bezet houdt en zich het recht toe-eigent, om het evenwaar en om het even wanneer binnen te vallen, arrestaties te verrichten enmilitaire verordeningen uit te vaardigen (uitgaansverbod, sluiting van marktenen winkelstraten, beperking van politieke vrijheden,…). Het land staat nietslechts theoretisch, maar ook daadwerkelijk onder een bezettingsregime. Zo zijnbijvoorbeeld vergaderingen, die mogelijkerwijze een politieke inslag zoudenkunnen hebben, verboden. De kolonies (“settlements”) zijn onderling en met“Israël” verbonden door aan Israëli’s voorbehouden wegen.

* * *

De reis werdingericht door het Vlaams Palestina Komitee (VPK), dat voor de nodige contactenzorgde. Een dikke proficiat voor al het voorbereidende werk en voor de keuzevan de contacten!

Het locale reisbureauATG (Alternative Travel Group, als ik het goed onthouden heb) zorgde voor delogistieke aangelegenheden. Het VPK stond op eigen houtje volledig in voor hetlaatste gedeelte in “Israël”. Daar verbleven we bij Ali (Palestijn) en zijnvrouw Trees (Nederlandse). Opdat de lezer sommige zaken beter zou begrijpen,vertel ik eerst iets over dat laatste deel, met name over de laatste dag.

* * *

We wandelen door deresten van  (of beter gezegd) op de plaats van een “verlaten” dorp.Zeg niet “uitgemoord” of “verdreven”; want dat past niet in de Israëlischegeschiedenisboeken. Alle plaatsen, die door de Joden zijn ingenomen, zijn“verlaten” en kunnen op grond daarvan volgens een Israëlische wet wordeningenomen.

Verlaten land wordtuitgeroepen tot “staatsland” en comités die zich baseren op de grondbeginselenvan de Israëlische staat bepalen of jij je daar mag installeren of niet. Voorniet-joden is dat in de praktijk dus nooit mogelijk. Al het land in Israël datvan de oorspronkelijke bewoners is  afgenomen, is op grond van die wet ingepalmddoor Joden. Dat de mensen gevlucht zijn voor het geweld doet niet ter zake. Watverder zien we de nieuwe joodse kolonie. We zien nog een paar overblijfselenvan het oude, verwoeste dorp. De graven zijn afgebakend door wat stenen. Zeonderhouden wordt aan de nazaten verboden. De plaats heeft meer van een ietwatwild park dan van een verlaten dorp. Een bioloog in de groep zegt dat je aan debegroeiing alleen al kan zien dat hier een nederzetting geweest is. We vindennog een paar duidelijke resten, onder meer van een kerk (een kleine minderheidvan de Palestijnen zijn christenen).

Ali vertelt. Ali’sfamilie werd verdreven uit Jaffa. Het dorp, waar Ali en Trees nu wonen, tekendedestijds een verdrag met de Israëlische legercommandant waarbij het afzag vanverzet. Het dorp werd gespaard. Ali kreeg van een familielid een stuk land indat dorp en wou erop bouwen. De helft van Ali’s land is echter uitgeroepen totgroene bufferzone door het bestuur van het nabije dorp, Joods, dat eenbelangrijk deel van het land van Ali’s dorp heeft ingepalmd. In een groenebufferzone mag je natuurlijk niet bouwen. Ali krijgt dus geen bouwvergunning.Zoals tienduizenden huizen van Palestijnen in Israël en in het door Israëlgecontroleerde gebied in de Westbank is zijn huis dus uit noodzaak zonderbouwvergunning gebouwd. Het huis maakt het voorwerp uit van een order om het afte breken, wat Ali natuurlijk niet doet. Weerom elders naartoe vluchten is ookgeen optie. Wie zegt dat hem elders niet opnieuw hetzelfde overkomt? Ali heefthet betalen van boetes na jaren opgegeven. Hij zit nu af en toe een gevangenisstrafuit voor zijn huis zonder vergunning. Dankzij de status van zijn vrouw alsNederlandse is het overmaken van wat kleren en zo, als Ali in de gevangeniszit, soms mogelijk door de bemoeienissen van de Nederlandse ambassade.

Een ander nabij dorpwerd ten tijde van de Nakba door zijn bewoners verlaten, nadat de Israëlischelegercommandant hen de schriftelijke verzekering had gegeven dat ze er na eenpaar weken, als de gevechten gedaan waren, konden terugkeren. Vandaag – meerdan 60 jaar en enkele gerechtszaken later – wachten die mensen en hun nazatennog altijd op het fiat van de Israëlische autoriteiten voor hun terugkeer.

We verlaten de plaatsvan het verwoeste dorp. Beneden aan de rijweg staat een bord met in hetHebreeuws (en misschien ook in het Arabisch, dat herinner ik me niet precies)de vertrouwd klinkende richtlijnen: “Dit is het park van … (gevolgd door denaam van de nabije joodse nederzetting). Hou het proper, respecteer het”.

* * *

Een industriezone. Midden in de zone is er een verlaten uitziende kerken wat verder een moskee, omringd met een hoge witte plastieken afsluiting enborden die de toegang verbieden. Onze gids verklaart dat die afsluiting en deborden er gekomen zijn, nadat moslims begonnen waren de moskee terug op te smukken.In de kerk treffen we enkele duidelijk uitgestalde religieuze voorwerpen aanmidden de leegte (een desperate poging om de kerk niet als “verlaten” te doenbeschouwen?). Ik vraag me af of enige Israëli zich afvraagt hoe die kerk en diemoskee en een koepelvormig grafmonument daar in dezelfde buurt gekomen zijn, zolos van enige woonkern. Of omgekeerd: hoe dat bedrijvenpark er gekomen is,terwijl er voordien kennelijk een nederzetting was … .

Een paar bouwvalligekoten van Bedoeïenen (tenten en een schaapstal) midden in een monsterlijkuitbreidende nieuwbouwzone van de stad. De oorspronkelijke bewoners van hetland versus de alles verslindende kolos!

Israël is een modernland en de problemen van ruimtelijke ordening stellen zich dus ook hier. Deoude leefwijzen moeten onverbiddelijk wijken voor de “vooruitgang”. Alleen iser hier voor de oorspronkelijke bewoners van het land zelfs geen schijn van compensatieonder de vorm van geld. Bovendien blijkt uit diverse gesprekken met onze gidsendat de openbaarheid van bestuur op het gebied van ruimtelijke ordening (bij onsal problematisch) hier zelfs theoretisch onbestaande is.

Jeruzalem

Volledig tegen deregels van het internationaal recht betreffende bezette gebieden wordt dezeoude stad hardnekkig volgebouwd. Er is een soort bestemmingsplan met gebied voorwoonuitbreiding en “nationale parken”. Die “nationale parken” zijn eigenlijkook reservegebieden voor woonuitbreiding. De politici hebben ook hier hunjargon goed gekozen. Een paar zones van het weeral eens van de oorspronkelijkebewoners afgenomen land blijven voorbehouden voor Palestijnen. Die zones zijnal praktisch volgebouwd. Niet-joden kunnen daarbuiten geen bouwvergunningkrijgen. Zij worden praktisch verplicht om zonder vergunning te bouwen. Afbraaken nog moeten betalen voor de kosten hangt hen dan ook als een zwaard vanDamocles boven het hoofd (met excuses indien dit verhaal wat ééntonig wordt).De betonboeren trekken zich (zoals bij ons) weinig aan van een goederuimtelijke ordening. Het graven van een tunnel, die twee joodse wijken zouverbinden, moest worden stopgezet, nadat de bovengrondse bewoners klacht haddeningediend, omdat hun huizen aan het instorten waren. De klagers werdengearresteerd en de betonboeren zijn gewoon aan de andere kant beginnen graven.

* * *

Op iedere heuvel in debuurt van Bethlehem zie je de kolonies groeien. Het is verschrikkelijk om tezien hoe het land volgebouwd geraakt. Waar moeten de Palestijnen nog aanuitbreiding doen? Je hoeft geen deskundige te zijn om in te zien dat dit zoniet verder kan, zelfs als je het onrechtmatig in beslag nemen van land tenvoordele van één etnische groep nog buiten beschouwing zoudt laten. We zien eenrioolbuis uitsteken waarlangs de kolonisten af en toe bevuild water (volgensonze gids), draineringwater (volgens de joden) laten afvloeien op het beetjeland dat zij voorlopig nog niet ingepalmd hebben en waar de Palestijnsebewoners nog wat aan landbouw proberen te doen. Dit is het recht van desterkste. Dit kan niet anders worden gekwalificeerd dan als geweld. Het istegen de ongeschreven wetten van de menselijkheid en het is tegen de formeleinternationale rechtsregels betreffende bezette gebieden.

In de Westbank kan jede Palestijnse wijken onderscheiden van de joodse settlements door op dewatertanks te letten. De Israëli’s  controleren het water. De joodse “settlers”hebben water in overvloed, maar voor de Palestijnen is het schaars en duur. Ervloeit slechts af en toe water door de kraan. Zij hebben dan ook altijdwatertanks op hun huizen staan, waarin ze de voorraad opslaan en waarmee ze hetmoeten stellen tot het de Israëli’s behaagt de kraan nog eens open te draaien.De inbeslagname van de waterbronnen door Israël is één van de redenen waarom defameuze muur zo’n kronkels maakt en op veel plaatsen zo ver voorbij de groenelijn gebouwd wordt.

Je kan onmogelijk eenkarikatuur maken van die muur; zo afzichtelijk, zo hoog is die gewoon en zo kunstmatigkronkelend rond kolonies, rond waterbronnen. We zien een huis dat voor ¾ doorde muur omgeven is, waar de muur met andere woorden omheen kronkelt. Het is debewoners verboden de rolluiken op te trekken. Mensen worden door die muurafgescheiden van hun landbouwland, dat dan natuurlijk in beslag genomen wordtwegens “verlaten”. Dat er heel wat olijfbomen moeten aan geloven in een bredestrook in de buurt van de muur zal de lezer wellicht al weten uit hetTV-nieuws.

* * *

We zien Palestijnen,die ten Oosten van de muur wonen en een werkvergunning hebben om ten Westen vande muur te gaan werken, heel vroeg met taxibusjes aangevoerd worden naar hetcheckpoint. Hier moeten ze de taxi verlaten en te voet door de controles gaan.Soms wordt er (schijnbaar zonder duidelijke reden) gelopen en bijnagepanikeerd. Mathias van het VPK, die ons begeleidt, legt uit dat de controlesoms in “waves” (golven) gaat en dat de Israëli’s soms de controle vooronbepaalde tijd stoppen alvorens een volgende “wave” toe te laten. Ik kaninderdaad geen enkele andere verklaring bedenken voor het lopen; de mensen zijnduidelijk bang om een “wave” te missen. Wat verder is de rij mensen tientallen,misschien wel honderden meters lang. Hier en daar zijn de Israëli’s zo attentgeweest om  wat meer ruimte te voorzien,zodat de mensen (voor het overgrote deel moslims) kunnen bidden terwijl ergewacht wordt. Die ruimtes zijn opgesmukt met taferelen over Maria en Jesus enheiligen. We verlaten een deel van de te volgen lijdensweg door de weg voortoeristen te volgen. Voorbij één van de vele te passeren draaihekken en vóór dedaarop volgende controlepost wacht ik mijn beurt af achter drie Palestijnen,die reeds via de weg voor de inboorlingen voorbij het draaihek geraakt waren.De controleur doet mij vóór de Palestijnen gaan. Ik wil die mensen niet nogmeer tijd doen verliezen door erop te staan mijn beurt af te wachten. Ik ga dusdoor, beschaamd. Ik moet gewoon even van ver mijn paspoort tonen. Bij dePalestijnen komen er langdurige formaliteiten aan te pas, waaronder eencontrole van de vingerafdrukken. Mijn vingerafdrukken staan sowieso nietopgeslagen in hun systeem. Ik heb sterk de indruk dat de Palestijnen beseffendat wij daar zijn om bij ons te getuigen over wat wij daar zien gebeuren.

Als dit ganse gedoemeer bedoeld is om te vernederen dan omwille van de veiligheid aan de anderekant van de muur, dan zit het goed in mekaar. Voorbij het laatste controlepunthangt een in het oog vallende affiche met reclame voor een prachtigestrandvakantie in het beloofde land. Aan de andere kant van de “terminal” – datis de Israëlische benaming voor die checkpoints – voeren andere busjes dePalestijnen verder naar hun werk. Wij gaan terug volledig langs de weg voortoeristen. Ons ontbijtbuffet wacht in hotel Paradiso.

Op de Oostelijke kantvan de muur staat, ergens in Bethlehem of niet ver ervandaan, een grotetekening met het opschrift “Nothing lasts forever” (niets blijft eeuwig bestaan).

* * *

Wordt vervolgd … .

* * *

Commentaar.

Ik heb wat last methet begrijpen van andere dingen dan zuivere logica of wiskunde. Toch is het ookvoor mij duidelijk geworden dat Israël nooit vrede binnen de “groene lijn” (degrenzen van vóór de oorlog van 1967) gewild heeft. Het is bij het bouwen van demuur duidelijk te doen geweest om in te palmen wat men alleszins nog wildeinpalmen vooraleer vrede, voor wat Israël betreft, kon overwogen worden.

Of de schilder van detekening op de muur met het opschrift “Nothing lasts forever” gelijk krijgt, hangt in grote mate van onzepolitici af. Want nog iets is duidelijk gebleken uit de vele gesprekken die wegehad hebben op onze verkenningsreis: het met de wet van de sterkste afdwingenvan een apartheidsregime door Israël staat of valt met de steun van de Westersewereld, op de eerste plaats de Verenigde Staten, maar ook Europa, wij dus.

Jan Van Herzele – 15april 2009.

Download jan_van_herzele_impressies_uit_palestina.doc